بعضی موزیکا رو وختی گوش میدی جایی از وجودتو، روحتو درگیر می کنه که عمرن دستت بهش برسه… یه چیزی درون آدم می ریزه، جاری می شه… نمی دونی کجاس… نمی دونی این چیه که علاوه بر دلت داره تو بدنت می تپه… ضربان داره… بی نظیره!... این دنیایی نیس حسش!...نمی تونم خوب توضیحش بدم اما هر وخت موزیک فیلم فهرست شیندلر رو گوش می دم گریه م می گیره از هیجان چیز ناشناخته ای که درونم رخ می ده… چیزی درونم اوج می گیره که از حجمش شگفت زده می شم!
پ.ن.فقط به خاطر این موزیک بود که تصمیم گرفتم ویولن سل بزنم و تا دو سال هم خعلی جدی می زدم اما خو، ازم برنیومد… دروغ چرا!؟