دوران جنگ

دوران جنگ با همه بدبختیاش یه حسن داشت… آدما بهم نزدیکتر بودن
اصن تو زمون بمبارونا فامیل یه جا جمع می شدن که اگه بمبی چیزی بزنه همه با هم برن اون دنیا تا درد فراق براشون نمونه
یه روز آفتابی اگه بود، همه بساط جمع می کردن محض پیک نیک کنون( وسط یه عالم بدبختی و جنس کوپنی و اینا)… با پسر دایی ها، دختر خاله و عمه و عمو بزرگ شدیم اما بعد از اون فقط سالی یه بار پیر شدناشونو دیدیم! وختی که دیگه جنگ نبود و مث الان همه چی گل و بلبل بود…هه