آدما روش های خودشونو دارن در مواجهه با بدبختیا… یکی سعی می کنه کلن صورت مسئله رو دیلیتش کنه! می افته به …شر گفتن و شادی الکی تا کم کم بتونه به دردش غلبه کنه… اما یکی بیشتر خودشو تو بدبختیش غرق می کنه… هی ورق می زنه، ورق میزنه، خاطراتشو دوره می کنه تا کم کم سِر شه!… یه جا شنیدم که بدبختیاتونو، خوابای بدتونو به آب روون بگین! بگین، بگین… ۱۰۰۰۰بار بگین، به یه جا می رسین که انگار فقط دارین یه ماجرا رو تعریف می کنین! مث قصه می شه… دردش با آب می ره و دور می شه!… بدم نیس!
باس گذاشت هر کی به شیوه خودش واسه بدبختیاش سوگواری کنه!